“เหลือกิน เหลือใช้เสร็จ ให้นึกถึงส่วนรวม”
ก้าวเดินของการสร้างเครือข่ายผสมผสาน เพราะอยากเห็นชาวบ้านผลิตเป็น รวมกลุ่มต่อรองเป็น สร้างตลาดเครือข่ายเป็น แต่ไม่ใช่เห็นวันนี้ที่หากินอยู่ได้ แค่นี้ก็พอเพียง เพราะการครองชีพปัจจุบัน สภาวะเศรษฐกิจการครองเรือน รายได้จะขึ้นๆลงๆ แต่ส่วนมากจะลงๆ มากกว่าขึ้นๆ ซึ่งจะนานๆที การสร้างเครือข่ายเกษตรรุ่นใหม่พัฒนา PRM ก็เพื่อสร้างโครงสร้างตัวอย่างของการรวมตัว เพื่อให้ส่วนรวมเห็นภาพ แต่เนื่องจากแนวฅิดเรื่องโครงงานมันมีโครงสร้างที่ใหญ่มากๆ อาจารย์จึงได้แต่ค่อยๆสร้างทีละส่วนทีละส่วนเป็นจิ๊กซอ แล้วจึงนำมาต่อกัน ซึ่งปัจจุบันเริ่มพอเห็นเป็นร่างแล้ว จากพื้นที่ภาคตะวันออก และบางส่วนบางพื้นที่ของประเทศไทย ซึ่งทั้งหมดก็คงไม่พ้นความร่วมมือแบบทุ่มเทกายใจ โดยเฉพาะ อ.อาคม ดร.ดารณี อ.สมชาย ปุ้ย ท่านสัญญา ท่านชูรเกศ หมอตั้ม ป้าจิ๋ม ต้อมและม่อน ปุ๋มและสิทธิ์ หมวดธงชัย อีกทั้งอีกหลายๆ ท่านที่เสียสละ ขอบฅุณจากใจมานะที่นี้ด้วยและขอน้อมนำพระราชกระแสรับสั่งนายหลวง ร.9 มาให้เป็นโอวาทว่า “เหลือกิน เหลือใช้เสร็จ ให้นึกถึงส่วนรวม” หลายฅนฅิดว่า อาจารย์เป็นฅนแปลก (โง่และอยากได้หน้าตา) แต่ผมมักฅิดเสมอว่า ในสังฅม ถ้าฅนรอบข้างหาความสุขและฅวามกินดีอยู่ดีไม่ได้ รั้วบ้านเราจะมั่นคงแค่ไหน ก็ไม่อาจระแวดระวังภัยให้ตัวเราได้ วันนี้ก็ขอฝากบทความอีกบทให้พวกเราได้รับรู้และเรียนรู้เพิ่มเติม อาจารย์ตรี รัชยุทธ วรรณศิริบุญ, […]